Slechts drie jaar staat Youssef El Bouhassani (33) voor de klas als docent toegepaste wiskunde en statistiek aan de Hogeschool van Amsterdam, en nu al heeft hij het geschopt tot Docent van het Jaar 2018 van het hele land. Volgens de jury omdat hij zijn studenten weet te inspireren met een activerende, innovatieve en creatieve vorm van doceren. Dit doet hij met grote betrokkenheid en op een enthousiasmerende manier.

Zelf omschrijft El Bouhassani zich als informeel en duidelijk. Zo vraagt hij om de twee weken zijn studenten om feedback om te kijken waar zij behoefte aan hebben, want om studenten echt goed te kunnen inspireren moet je als docent goed luisteren naar waar zij behoefte aan hebben, en niet alleen een monoloog houden voor de klas meent hij.

Roep om vernieuwing

De formele docent die al staande voor het schoolbord het lesboek scandeert is dan ook niet zijn manier van lesgeven. Integendeel, studenten motiveren doe je aan de hand van inhoud. Of in zijn eigen woorden: “Kansrekening leg je niet uit met voorbeelden van vazen en knikkers, maar aan de hand van Tinder. En programmeren leer je studenten niet door ze het getal Pi tot twintig cijfers na de komma te laten benaderen, maar ze de opdracht te geven om de huizenmarkt in kaart te brengen.”

Volgens El Bouhassani  heeft de huidige inrichting van het onderwijs een kortetermijnvisie. De nadruk ligt op het halen van tentamens, waardoor docenten voornamelijk en herhaaldelijk bezig zijn met het afdraaien van de tentamenstof. Gepaard met de kortetermijnvisie komt de inefficiëntie van het lesprogramma. Elk college dat hij doceert, geeft hij aan drie verschillende klassen en herhaalt hij dus drie keer. Behoorlijk inefficiënt vindt hij, dus maakte hij een video waarin hij de lesstof uitlegt en toelicht en gaf zijn leerlingen deze als huiswerk op.

Meer ruimte nodig

De video is een tussenoplossing om de contacttijd met leerlingen beter te benutten: “Ik ben betrokken bij de minor data science , maar we hebben het tijdens de les bijvoorbeeld weinig over data-ethiek.

Studenten leren hoe data-analyse werkt, maar er is weinig ruimte om te discussiëren of het verantwoord is of niet. Als iemands toekomstige baas vraagt om een dubieuze analyse met databronnen waarvan iemand twijfelt of zij of hij ze überhaupt wel in handen mag hebben, dan moet je daar een ethisch kader bij kunnen betrekken om daar een mening over te kunnen vormen.”

Kansrekening leg je niet uit met voorbeelden van vazen en knikkers, maar aan de hand van Tinder.
 

Om bij studenten dat reflectief vermogen te ontwikkelen over de onderwerpen die ze leren is meer tijd en ruimte nodig meent hij: “In die sneltreinvaart waar we nu in zitten, gaat dat ten koste van het ontwikkelen van vaardigheden die we juist nodig hebben in de huidige maatschappij: het toepassen van opgedane kennis, het ontwikkelen van een kritische houding en kunnen samenwerken in een groep. En dat is jammer.”

Ambitie voor de toekomst

Tegelijkertijd benadrukt hij ook dat er steeds meer digitale ontwikkelingen binnen het onderwijs zijn te bespeuren. Daarnaast ziet hij dat steeds meer leraren op eigen initiatief en in hun eigen tijd youtubevideo’s aan het maken zijn om een bepaald probleem te tackelen. Dat stemt El Bouhassani positief, want vanuit de docenten moet volgens hem de vernieuwing komen.

Zelf werkt hij aan LeerLevels, een systeem dat gebruikmaakt van kunstmatige intelligentie. Hiermee wil hij de inefficiëntie binnen het onderwijssysteem wegwerken en gepersonaliseerd onderwijs aanbieden. Dit doet hij samen met een collega naast zijn baan als leraar. Gelukkig voor El Bouhssani gaat de titel Docent van het Jaar 2018 gepaard met een onderwijsbeurs van 25.000 euro: “Daar ga ik niet van op vakantie nee. We hopen daarmee ons systeem, Leerlevels, zo snel mogelijk te realiseren.”