Meer dan 160 mensen uit en rond het onderwijsveld kwamen langs om te praten over datgeen wat ons allen aan elkaar verbindt: het onderwijs. 24 uur lang spraken we over de meest uiteenlopende thema’s als segregatie en inclusiviteit, innovatie, burn-outs, leiderschap en het aanzien van de leraar.

Tijdens het event - Meesters met Dromen - zijn er aantekeningen gemaakt welke zijn opgenomen in een manifest, welke wij binnenkort zullen aanbieden aan het Ministerie van OCW. Ons manifest roept op tot samenwerking. Samenwerking binnen teams, met leerlingen en ouders, maar ook met de buurt en het bedrijfsleven. De school dient te fungeren als partner van en voor de wijk. ‘It takes a village to raise a child’.

Met de aanvang van het nieuwe schooljaar verschijnen ook de eerste onderwijsgerelateerde artikelen. Zo lazen wij de brief van Arie Slob aan de Tweede Kamer in de Volkskrant, met daarin zijn plan om het lerarentekort aan te pakken.

Zo zou het een idee zijn om een les aan 50 leerlingen tegelijk te geven om zo het aantal lessen te sparen. Maar het plaatsen van 50 leerlingen in één lokaal om zo maar één keer uitleg te geven en dus lessen te sparen lost niets op. Bovendien normaliseren we zo het lerarentekort. En lossen we niets op. En hoe zit het met persoonlijk contact van het individu?

Wij willen oprechte en acute aandacht én een zinnige oplossing van het lerarentekort.

Het plan wankelt; het is duidelijk dat Den Haag nog altijd zoekt naar wat er moet gebeuren om het tekort op te lossen, en die tijd is er niet meer. Bovendien hoeven we niet te rekenen op de komst van extra geld.

Terug naar ons manifest. Wat zijn onze dromen? Wij willen oprechte en acute aandacht én een zinnige oplossing van het lerarentekort, een gezond aanzien van het mbo, een alternatief voor het leenstelsel omdat de studieschuld van onze studenten hen in de weg staat voor het verkrijgen van een hypotheek. Wij willen in de stad kunnen lesgeven waar wij wonen.

Wij willen de autonomie terug die wij ooit hadden. Wij willen gelukkig zijn en hetzelfde geluk op het gezicht van onze collega zien. Wij willen zichtbaar zijn, een groot goed wat wij onze leerlingen nét zo toewensen. Wij willen een oplossing voor het lerarentekort en daarin meedenken en bijdragen. Wij willen instroom van docenten, maar de vraag is of deze zij-instromers onze leerlingen kunnen bieden wat zij verdienen.

Het oplossen van dit steeds meer omvangrijke probleem kán niet zonder een goede besteding van extra geld. Geld dat er gewoon moet komen; het is namelijk vijf voor twaalf geweest. Wij hebben een geweldige baan waar wij zo nu en dan over dromen, want het lesgeven - dat houdt ons dag en nacht bezig. Als we er dan ook over mogen dromen, laat die dromen dan mooi zijn.